Vanaf Betondorp fiets ik over een ‘geheime’ maar aangrijpende route richting ‘stad’, want de Oosterbegraafplaats. Dan knik ik even naar die witte kruisjes en peddel weer door. Via de achteringang aan de Zaaiersweg kom ik dan uit op de Kruislaan. Onder één zo’n wit kruisje ligt Mike Fletcher te wachten op de jongste dag.
Mike Fletcher kwam uit Australië en is maar eenentwintig jaar geworden. Maar eerst even vertellen over de nacht van 12 juni 1943!
Mike, piloot van een tweemotorige Engelse Vicker Wellingtonbommenwerper, was samen met 885 gevechtsvliegtuigen, op weg naar Dusseldorf. Mike vloog over de Watergraafsmeer toen hij door een Focke-Wulf 190, met aan de stuurknuppel Joseph Priller, werd neergeschoten. Brandend stortte Mike’s toestel neer in de Overdiemerpolder.
Nadat Mike, samen met zijn vier bemanningsleden, hun plaatsje in de Grote Pilotenhemel hadden ingenomen, werden zij begraven op de Oosterbegraafplaats. De woordjes ‘lokale oorlogstragedie’ krijgen dan wel een héél diepere betekenis.
Het fietspad over de ‘Ooster’ gebruik ik maar enige keren per maand, want nogal emotioneel. Zo stop ik ook altijd even bij het graf van Wally Tax, één mijner grote helden. Voor de goede orde: niet Herman Brood maar Wally was Amsterdams enige rock ’n rollheld. Brood was een Zwollenaar en dus een ‘vreemde’… Wally was er één van ons want kwam van de Hoogte Kadijk.
Drieënveertig jaar geleden was ik getuige van Wally’s opkomst. Samen met zijn Outsiders speelde hij adrenalinekolkende, opwindende rock ’n roll. Dat gebeurde in Las Vegas! En dan niet het Las Vegas in het Amerikaanse Nevada maar een kroeg ergens op de Korte Nieuwendijk. Wally verloste ons, de jongens van de geboortegolf, daarmee van een trauma. Want om jarenlang op de radio naar de terreur van Eddie Christiani, de Selvera’s of Max van Praag te luisteren dat doet wat met een jongenszieltje…
Alleen daarom al heb ik Wally, zo’n drie jaar geleden, ten grave gedragen! Dat was ik wel verplicht aan hem.
En ik was daarbij niet alleen. Ze waren allemaal gekomen! Drinkebroers, junkies, wietrokers, bejaarde hippies, kunstenaars, artiesten en journalisten troffen elkaar in de aula van het Ooster.
Maar sinds kort zijn mijn fietsende bedevaarttripjes voorbij. De achteringang van de Zaaiersweg is gesloten. Gebeurde op bevel van de directie van het Ooster. Die vonden die fietsers over hun dodenakker maar niks. Dat de daar werkende tuinmannen met tractors over de paden scheuren maakt ze niet ze veel uit. Maar die paar fietsers…
Enfin, bestond de wensfee maar echt! Dan vloog nu Joseph Priller, in zijn Focke-Wulf 190 mét volle boordmagazijnen, over het Ooster. Vanaf de grond had ik Priller wel het directiegebouw aangewezen…
André Stuyfersant
| < Vorige | Volgende > |
|---|
