Wij waren vrij van dienstverlening. Het was wel even vreemd in huis. Dertig jaar met een minimum van één en soms twee van die eigenzinnige dieren in huis. “Voorlopig even niet,” zeiden we tegen elkaar. Maar dan word je geconfronteerd met een oude vriendin, die zo dement wordt dat ze vergeet dat ze in dienst is van haar kat. U snapt het al. Hij heeft nu een nieuw zorgteam.
Het begon met bloedverlies. De enorme kater moest in een reismand. Hij had daar absoluut geen zin in. Bijtend en krabbend, zeker niet uit vrije wil, ging onze nieuwe huisvriend de mand in. Eerst even de gewonde hand in een sopje van Biotex. Steriele gaasjes en pleisters deden de rest. “Hoezo, je had werkhandschoenen aan moeten doen?” Je verwacht toch geen gewapend verzet als zorgverlener ! Een mens doet nu eenmaal vreemde dingen uit vrije wil. Je stapt in een Amsterdamse tram om op de achterbank van de Combino van de ene kant naar de andere geslingerd te worden. Je gaat naar de ‘super’markt in plaats van de gewone markt. Om ‘geholpen’ te worden door een caissière die haar avonturen van het weekeind bespreekt met haar collega, zonder jou een blik waardig te keuren.
En als ze dan met het gezicht in de richting van haar collega zegt “achttien euro vijf en vijftig” leg je twintig euro neer. Dan zegt ze tegen de kassa “prettige dag”. Het verhaal over “die jongen” gaat verder. Jij propt intussen gehaast je boodschappen in je tas, voordat ze vermengd worden met al die dingen van de volgende klant.
Je luistert toch ook vrijwillig naar die radio reclame onzin. “Koop aandelen bij die verkochte bank”. Je bent niet eens verbaasd als je hoort dat de aanschaf van het product “grote risico’s” met zich mee brengt.
Wij mensen zijn nu eenmaal dol op risico’s. Lekker spannend. Bungy jumpen of, nog rigoureuzer, zelfmoordterrorist worden. Bij dat laatste krijg je naast een enorme adrenaline stoot een postume beloning. Geen honderden maden maar honderden eeuwige maagden zijn je deel. Klein probleempje, als een maagd eeuwig maagd wil blijven mag je er dus alleen maar naar kijken. Je leven geven voor eeuwig kijkgenot of voor een kat in de zak. En dat allemaal uit vrije wil. Om maar niet te denken aan al die Biotex die nodig is om de zaak weer schoon te krijgen.
Appie
| < Vorige | Volgende > |
|---|
