En toch vindt Donald Duck nog grote aftrek. Bij de grote kinderen uit onze samenleving, de mannen, slaat een vonk van herkenning over. Pluto, Goofy, Kwik, Kwek en Kwak, Guus Geluk, de zwarte Magika, de Piranha-bende, oom Dagobert. De hele maatschappij trekt aan de mannenogen voorbij. Het is dus helemaal niet zo vreemd, als Wilders weer Geertje wordt en de Koran vergelijkt met de Donald Duck. Ook hij keert graag terug naar zijn kinderjaren. Ook hij doet er alles aan om beschermd te worden. Net als alle mannen heeft hij een hang naar het verleden. Op zondag de verhalen met lichtbeelden.
“Komt u maar.” De assistente haalt je uit de droom. “Neemt u plaats.” En daar zit je dan. Het plateau met haakjes, spiegeltjes en boortjes draait voor je langs. De tandarts buigt zich over je heen. “Iets wijder open.” Je kunt geen kant meer op. In die positie krijg je de vraag: “Zullen we uw tanden bleken?” “Nee dank u.” En je denkt: bij de kapper is het goedkoper, maar je zegt: “Dat gaat toch met waterstofperoxide, dat tast toch je hersens aan?” Enigszins beledigd bijt de tandarts je toe: “U bent hier niet bij de kapper !” “ Sorry, dokter.”
Je had het kunnen weten. Bij de kapper ligt de Story en associeer je immers de Donald Duck niet met bleekneus Geertje en kiespijn.
Opa Appie
| < Vorige | Volgende > |
|---|
