donderdag, 05 januari 2012 15:27
Spinazo
Dineren en wandelen, niets bijzonders toch? Toch doen we het tijdens kerst met bosjes tegelijk. Op de paden die normaal uitgestorven zijn, moet je zorgen dat je niet struikelt over sjiek geklede kerstwandelaars met kinderen en honden. Zo ook in park Frankendael. Mensen zijn weinig creatief.
Met kerst en O&N is het wandelen of eten, of andersom. Verder hoor ik nooit iets origineels
Ik heb nog nooit iemand horen vertellen dat ie met kerst altijd gaat vissen op makreel. Of racen over het circuit, gewoon om iets anders te doen. Expres alle kerstdagen heel normaal eten, of sober zelfs. Of lekker snacken onder een deken. Hoezo 200 gram groenten per dag; niet douchen en er slonzig bijlopen, gewoon omdat het een vrije dag is. Vasten voor het goeie doel, namelijk jouw zelfbehoud en het voorkomen van familie-irritaties is ook een geniale optie. Val je nog van af ook. Iemand die namelijk niet eet, is niet gezellig, dus dan heb je het rijk alleen!
Het rare is dat ik me ook laat meeslepen door kerst. Niet dat ik alle dagen geboekt ben door diverse partijen, maar toch krijg ik het idee dat ik iets bijzonders moet doen. En dan is het juist maf dat we, maar ik dus ook, niet verder komen dan eten en wandelen, of allebei. Echt bijzonder vind ik dat niet. Ik eet elke dag en toegegeven, ik wandel niet elke dag, maar wel geregeld. Je zou maar een hond hebben, dan is er eigenlijk niets anders dan anders.
Kortom, wat doen we moeilijk met zijn allen. Puur omdat het idee in ons hoofd zit. Met kerst hóór je bij je familie te zijn, hóórt het pais en vree te zijn. Ook als het dat het hele jaar niet is. Zo ‘raar’ dat er dan door de hele wereld irritaties zijn en een scheidingspiek na alle heisa. Oud en Nieuw is hetzelfde. Dan hóór je swingend op een hip feest te staan, of op zijn minst een plan te hebben. Ik zeg: de meest relaxte kerst en O&N zijn de planloze. Geen verplichtingen, geen sociaal gedoe. Het zijn niet voor niets de donkerste dagen van het jaar. Beren doen met kerst en de jaarwisseling een winterslaap en ik voortaan ook.
|
donderdag, 05 januari 2012 00:00
Helmy von Os
Het leven gaat zo zijn gangetje en onze occupyers hebben een grootschalige voedselboycot in gang gebracht. Nu de vellen er wat lusteloos bijhangen, zijn Téjo & R@lf op zoek gegaan naar een plastisch chirurg. Ze wisten de hand te leggen op enkele groupon-coupons voor aanzienlijke kortingen bij dr. Stiefelmacher, van een befaamde privé-kliniek, alhier in het Gooi. Téjo gaat alleen naar het intake-gesprek, want het occuperen gaat door. Het blijft druk, nu een groot deel van de inwoners van Oost lichtdrukken komen afhalen van het Frozen Saucage project dat nu eveneens loopt. De sneeuw laat nog even op zich wachten, maar het kan nu ieder moment gebeuren.
Téjo stelt kritische vragen aan plastisch chirurg dr. Stiefelmacher: “Wat zijn mijn opties om mijn overtollige huidplooien te corrigeren?” Dr. Stiefelmacher maakt een schets op zijn whiteboard: “De ouderwetse methode is, om delen van de overtollig geworden huid weg te snijden, zodat u weer een strakke huid krijgt. Wij zijn in de loop der jaren steeds duurzamer geworden. Thans worden de weggesneden delen huid verwerkt in iPhone-hoesjes. BNN geeft deze cadeau als mensen lid van deze omroep worden.” “Het experimenteel eten van mensenvlees is ze kennelijk goed bevallen,” kan Téjo niet nalaten op te merken. “Enfin, dat is optie 1. Optie 2 is een siliconenvulling. Ik heb zelf research gedaan met siliconenkit en dit is een perfect middel gebleken om losse huid te vullen, zodat u uw oude figuur weer terugkrijgt. Niemand ziet het verschil. Alleen u weet dat u daadwerkelijk bent afgevallen.” “Hoe zit het met de garantie van de fabrikant, gezien het debacle met de borstimplantaten houd ik mijn hart vast.” “Maakt u zich alstublieft geen zorgen, de fabrikant van de siliconenkit is uitermate betrouwbaar. Wat eenmaal vast zit, gaat nooit meer los. U kent die reclame vast wel. Lekken is uit den boze, want siliconenkit wordt juist gebruikt om lekken - van bijvoorbeeld badkuipen, douchecabines, aanrechtbladen en wat dies meer zij - tegen te gaan. En, wat u vast ook wel fijn vindt, u krijgt een handige doe-het-zelf spuit mee. Mocht u de komende vijf jaar nog meer afvallen, dan kunt u zelf de gaten dichten. Nou, denkt u er rustig over na, uw coupon is nog geldig tot 1 maart.”
 “Hoe is het gegaan?” vraagt Ralph als Téjo vermoeid van alle nieuwe informatie weer teruggekeerd is op de occupy-stek. “Ik weet het niet, ik vertrouw die dokter niet helemaal. Misschien kunnen we onze coupons beter op marktplaats zetten. Eigenlijk kunnen die losse huidplooien me niet meer zoveel schelen, ik loop graag een beetje voor schut om de hongerige mensen in Afrika te steunen. Het is maar esthetiek. Nu er zo radicaal bezuinigd wordt op de kunst- en cultuursector, moeten ze niet van de gewone man verwachten dat hij de David van Michelangelo gaat benaderen. Alles takelt af, ook het goddelijke lichaam van deze beeldschone occupyers.”
maandag, 02 januari 2012 00:00
Helmy von Es
En Téjo & R@lf, zij occupeerden voort. Ze wachten nog op sneeuw, om hun actie “Of je ook worst lust” van start te laten gaan. “We kwamen op het idee, toen we een foto van een reusachtig klokkenspel van sneeuw zagen. De nieuwe trend in Oostenrijk, die stormenderhand terrein wint op de goede oude sneeuwpop. Wij willen de trend iets minder expliciet overnemen, door de halve HEMA-worst als model te nemen. Occupyers worden opgeroepen een worst van ijs te maken en te positioneren voor alle grootwinkelbedrijven, uit protest tegen het consumentisme.” Aldus Téjo. “Er gebeurde veel de laatste weken. Sommige mensen hadden een verpeste kerst, omdat hun kalkoen bedorven bleek. Er zijn zwaar gedupeerde families bij, die noodgedwongen de kerst buitenshuis moesten doorbrengen. Nee, niet op straat. In een restaurant. Toen kwam die documentaire van Zembla na de kerst, over speculatie met voedsel. Handelaren kopen -voornamelijk- graan goedkoop op, dat gebeurt virtueel, de producten worden nimmer verplaatst. Ze wachten de volgende natuurramp met mislukte oogsten op om alles voor een veel hogere prijs van de hand te doen. Producenten verdienen hier niets aan en de klant is de dupe. In het rijke westen kunnen de meeste mensen zich die hoge voedselprijzen veroorloven, maar in veel derde landen besteden mensen maar liefst 80 procent van hun inkomen aan een klein beetje voedsel. Een verdubbeling van de prijzen heeft desastreuze gevolgen. In veel gezinnen is maar een keer per dag een karige maaltijd, moeders moeten zich prostitueren om eten te kunnen kopen, kinderen kunnen niet meer naar school, geld voor gezondheidszorg is er niet meer, kinderen raken ondervoed en sterven...” R@lf pauseert even. Hij vecht tegen zijn tranen. Téjo maakt het verhaal af: “We zijn daarom een actie begonnen. In de eerste plaats proberen we druk uit te oefenen om speculatie met voedsel te laten verbieden door Europese regelgeving. We roepen de pensioenfondsen op om onmiddellijk te stoppen met beleggen in voedsel. Het is immoreel, om onze welvaart te baseren op de honger van anderen. En als dat allemaal niet helpt, roepen we iedereen op tot een voedselboycot. Als er een overschot aan voedsel ontstaat, zakken de prijzen en wordt voedsel weer betaalbaar. Hoe lang we dat volhouden weet ik niet, maar met de kerstpondjes er aan schat ik R@lf in op drie maanden en mezelf op de helft. Ook huisdieren kunnen meedoen, al heeft het wel iets immoreels om dat van hogerhand op te leggen. Alleen vrijwillig, zou ik zeggen.”
 Tejo--Rlf-Voedselboycot
zaterdag, 31 december 2011 00:00
Helmy von Es
Het is werkelijk te flauw voor woorden: R@lf heeft een lucide droom gehad. Maar dacht u nou serieus, dat deze idealistische randcrimineel door de CIA is ontvoerd naar een buitenlandse martelgevangenis? Er kan veel in deze buurtsoap, maar Téjo & R@lf komen echt Amsterdam-Oost niet uit.
Ze zitten nu gezellig aan de thee, in hun kleumerige thermo-ondergoed en een badjas, ze hebben net wat croissantjes afgebakken en lezen de krant. Het occuperen wordt voortgezet. Ook op internet zijn de boys actief. Ze hebben zojuist een oproep gedaan om te stoppen met het gebruik van facebook, nu de mensen die het op de markt hebben gebracht een beursgang willen maken. “Laat lekker ploffen,” vinden de occupyers. “Zijn al die gegevens die ze commercieel willen uitbuiten straks geen cent meer waard, omdat niemand meer op facebook zit.” Téjo: ”Je kan je vrienden toch gewoon emails sturen, zonder tussenkomst van bedrijven die aan jou verdienen? Wat gaat het een adverteerder aan, met wie jij je foto’s en youtubies deelt?” R@lf: ”Even een ander onderwerp. Wat vinden jullie als lezer van het feit, dat onze premier de samenleving begrenst tot louter een economie? Is dat niet heel erg eng? Zijn we dan alleen maar consumenten en belastingbetalers? Mag het een onsje meer zijn?” Téjo: “Er is een steeds grotere groep mensen die meer wil in deze wereld. Daarom zijn we gaan occupyen. Wij beschouwen facebook en het verschijnsel cookies als Big Brother. We worden niet zozeer door politici in de gaten gehouden, als wel door de bedrijven die aan ons willen verdienen. Zij lobbyen vervolgens bij politici en zo is er een gigantisch wereldwijd machtsblok waar wij slechts pionnetjes in zijn. We hebben weinig te zeggen over onze eigen portemonnee, omdat de bedrijven en overheid er een greep uit doen. We kunnen uit een keur van producten kiezen, maar zie jij aanbiedingen van biologisch vlees en vleesvervangers in de kersttijd?
Niet veel. Uiteindelijk bepalen de multinationals jouw keuze.” R@lf voegt toe: “Wij hebben als eenlingen best macht, via het internet kunnen wij de krachten bundelen om de dingen die we belangrijk vinden onder de aandacht te brengen. Kijk eens op avaaz.org. Deze organisatie mobiliseert mensen wereldwijd om een vuist te maken tegen uitbuiting, mensenrechtenschendingen, aantasting van het milieu, inperking van persvrijheid en nog veel meer. Deelnemers kunnen per onderwerp een petitie ondertekenen. De leden beslissen welke onderwerpen aandacht krijgen. Avaaz werkt veel sneller en omvangrijker dan NGO’s die vaak maar één of enkele doelstellingen kennen en in een beperkt gebied werkzaam zijn.”
 R@lf zet nog een keteltje water op, doet een theelepeltje Himalaya-zout in zijn netipot en schenkt het kokende water er op. Zo, die kan afkoelen.
“Nou snap ik waar jij je nachtmerries van krijgt, bokje. Vind je ook niet dat je anti-sinusitus behandeling verdacht veel weg heeft van waterboarding?” Sluit Téjo gedenkwaardig het turbulente 2011 af. “Gelukkig nieuwjaar, aan alle Dwarse mensen!”
|
|
