Na de korte ontmoeting met de misdaadverslaggever werd R@lf naar een cel gebracht en kreeg hij een injectie toegediend. Omdat hij zich dat zelf niet wist te herinneren, brengen wij het hier onder de aandacht.
Langzaam kwam R@lf bij zijn positieven. Zijn hoofd barstte bijna uit elkaar. Hij had nog nooit zo’n zere kapala gehad, het voelde of iemand om de paar seconden een mes in zijn schedel drukte. Voorzichtig keek hij omhoog, bang om de ongewenste mantra te verstoren. Er viel een druppel ijskoud water op zijn neus. Toen keek hij omlaag. Hij was ontkleed. “Zal mijn moeder fijn vinden, dat ik hier zonder termo-ondergoed op een steenkoude vloer zit.” Zowel zijn enkels als zijn polsen waren geboeid. “Wat is er in godsnaam gebeurd? Waarom?” Hij kreeg geen antwoord op zijn vragen en ondertussen was hij door de mensheid vergeten. Dat gebeurt eenvoudig als je even geen trending topic bent.
De Algerijnse kolonel sloot de cockpit met een klap. Hij tilde zijn ooglap op en haalde een glazen oog uit de kas. Het lichaamsvreemde voorwerp ging hem steeds meer irriteren. Toen bedacht hij zich en liep de machine in. Achterin lag een verfromfaaide namaak Versace-legging, een t-shirt en een hoedje. Op de grond een thermo-onderbroek. “Vreemde smaak hebben die Europeanen. Dat is toch geen kleding voor een echte kerel? Het lijkt wel een homo. Vieze homo’s. Die heb je in Algerije gelukkig niet.” Met een vies gezicht tilde de kolonel de kledingstukken met het puntje van zijn linkerwijsvinger in een vuilniszak. Buiten aangekomen goot hij er benzine overheen en zette de hens er in. Daar vervloog het liefdewerk van Téjo en R@lfs moeder. R@lf had de legging nog maar drie keer aangehad! De thermo-onderbroek gelukkig veelvuldig.
Téjo was R@lf natuurlijk niet meteen vergeten, maar na vijf lange jaren wachten vond hij het tijd worden voor een nieuwe liefde. Hij zette zijn profiel online en een fluitketeltje water op. Het water begon net te zingen toen ineens de deur van de volkswagen-kampeerbus open ging. Wie stond daar? Téjo keek naar de vreemde man met de baard en de jelaba. Toen keek hij naar de ogen: maar dit was R@lfieboy! “Wat is er in godsnaam met jou gebeurd? Waar was je?” “Dat is een lang verhaal, dat vertel ik je een andere keer.” Ze sloten elkaar in de armen. “Wat kriebelt die baard zeg!”
Langzaam kwam R@lf bij zijn positieven. Zijn hoofd barstte bijna uit elkaar. Hij had nog nooit zo’n zere kapala gehad, het voelde of iemand om de paar seconden een mes in zijn schedel drukte. Voorzichtig keek hij omhoog, bang om de ongewenste mantra te verstoren. Er viel een druppel ijskoud water op zijn neus. Toen keek hij omlaag. Hij was ontkleed. “Zal mijn moeder fijn vinden, dat ik hier zonder termo-ondergoed op een steenkoude vloer zit.” Zowel zijn enkels als zijn polsen waren geboeid. “Wat is er in godsnaam gebeurd? Waarom?” Hij kreeg geen antwoord op zijn vragen en ondertussen was hij door de mensheid vergeten. Dat gebeurt eenvoudig als je even geen trending topic bent.
De Algerijnse kolonel sloot de cockpit met een klap. Hij tilde zijn ooglap op en haalde een glazen oog uit de kas. Het lichaamsvreemde voorwerp ging hem steeds meer irriteren. Toen bedacht hij zich en liep de machine in. Achterin lag een verfromfaaide namaak Versace-legging, een t-shirt en een hoedje. Op de grond een thermo-onderbroek. “Vreemde smaak hebben die Europeanen. Dat is toch geen kleding voor een echte kerel? Het lijkt wel een homo. Vieze homo’s. Die heb je in Algerije gelukkig niet.” Met een vies gezicht tilde de kolonel de kledingstukken met het puntje van zijn linkerwijsvinger in een vuilniszak. Buiten aangekomen goot hij er benzine overheen en zette de hens er in. Daar vervloog het liefdewerk van Téjo en R@lfs moeder. R@lf had de legging nog maar drie keer aangehad! De thermo-onderbroek gelukkig veelvuldig.
Téjo was R@lf natuurlijk niet meteen vergeten, maar na vijf lange jaren wachten vond hij het tijd worden voor een nieuwe liefde. Hij zette zijn profiel online en een fluitketeltje water op. Het water begon net te zingen toen ineens de deur van de volkswagen-kampeerbus open ging. Wie stond daar? Téjo keek naar de vreemde man met de baard en de jelaba. Toen keek hij naar de ogen: maar dit was R@lfieboy! “Wat is er in godsnaam met jou gebeurd? Waar was je?” “Dat is een lang verhaal, dat vertel ik je een andere keer.” Ze sloten elkaar in de armen. “Wat kriebelt die baard zeg!”
| < Vorige | Volgende > |
|---|
