Het boeddhisme leer t ons dat wij ons aan niets moeten hechten, en vooral niet aan ons ego – de motor van alle gehechtheid. De theorie luidt zelfs dat er helemaal niet zoiets bestaat als een ‘zelf’. Het ‘ik’ is een illusoire constructie die voortkomt uit conditionering. Nu is het zo dat wanneer je eenmaal kennis hebt genomen van deze wijsheid, en het vermoeden hebt dat er iets in zit, het dagelijks leven een rijke bron blijkt van spirituele oefenstof. Telkens als je ergens aanstoot aan neemt betrap je jezelf erop hoezeer je nog steeds vanuit een ego leeft en denkt. Meditatie is er dan ook op gericht om opkomende storende gedachten de revue te laten passeren , zónder ons ermee te identificeren. Die gedachten zijn minder dan lucht, zoals wel blijkt als je ze vergelijkt met de basis van mediteren: het aandachtig in- en uitademen van échte lucht.
Dit laat onverlet dat de aanleiding tot die gedachten, dus het dagelijks leven, raadselachtig kan zijn. Schrijver dezes (dit is een ouderwetsche maar geschikte uitdrukking om het woordje ‘ik’ te vermijden, want dat moet de boeddhist afleren) loopt vanuit de Transvaalbuurt vaak langs de Transvaalkade, op weg naar de supermarkt. Hij komt dan dikwijls bewoners van de Transvaalkade tegen, waarbij dan iets opvalt: een deel van hen, een vaste kern, groet niet. Zij kijken zelfs steevast weg. Maar is groeten niet de norm in de sociale omgang? Of tenminste het uitwisselen van een blik? Het zijn mensen met voldoende opleiding en opvoeding om dit te weten, anders woon je toch ook niet op de Transvaalkade.
Het zou natuurlijk kunnen dat schrijver dezes deze mensen ooit heeft benadeeld of geschoffeerd. Maar het vervelende is dat hij zich zoiets helemaal niet kan herinneren. Slecht geheugen misschien? Dat valt toch wel mee. Lang geleden heb ‘ik’ (vooruit maar weer) inderdaad iemand onheus bejegend, ik zal het nooit vergeten, en heb spijt. Maar dat was niet iemand van de Transvaalkade. De mensen van de Transvaalkade kennen mij niet, en die van de vaste kern laten ook duidelijk blijken dat zij dat niet willen. Intrigerend, curieus, obsederend. Graag zou ik het waarom willen weten. Wellicht hebben ze gewoon grote ego’s? Net als ‘ik’. Het is een lange weg om daarvan af te komen.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
