In de Kleine Zaal van Frankendael was op 22 april een avond georganiseerd door de Linnaeusboekhandel in samenwerking met de Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam. Thema: vertalersgeluk.
Vier vertaalsters. Vier pittige, luchtige, vermakelijke, scherpe, geestige, van eruditie getuigende voordrachten over het fenomeen literair vertalen.
De zaal was afgeladen, de wachtlijst moest buiten blijven. De boekhandel kan tevreden zijn, de avond was geanimeerd. Ik weet niet of er veel boeken verkocht zijn. Die boeken hebben wij al. Veel vrouwen, maar toch ook opvallend wat heren in het publiek.
Nicolette Hoekmeijer (Een daad van barmhartigheid, Toni Morrisson) hield een soepele inleiding met ‘licht- en voorbeelden’ (bijvoorbeeld 10 manieren om dezelfde eenvoudige zin te vertalen), de andere spreeksters wedijverden in welbespraaktheid.
Heldere dames. Het geluk van het vertalen zit in het werk, niet in het inkomen. Mooi. Het werk is: denken, veel weten en veel te weten komen. Dat is het leukste. En soms weet je veel en helpt het nog niet. Uit een andere taal transponeren is in een andere cultuur duiken. Jeanne Holierhoek (die samen met Janneke van der Meulen het magistrale ‘De welwillenden’ van Jonatha Littell tot stand bracht) vertelde het volgende: Zin één van dat boek is de eerste regel van een Frans lied dat iedere Franse middelbare scholier kent, maar in Nederland niemand. Die eerste verwijzing, die de toon moet zetten voor de hele roman, gaat dus verloren in de vertaling. Dat zijn jammere dingen; je denkt misschien: voetnoot, maar daar moet je zuinig mee zijn.
Andrea Kluitman vertaalde Nederlandse kinderboeken (Joke van Leeuwen) naar het Duits, maar legt zich nu toe op de ‘Graphic Novel.’ Om ons deelgenoot te maken van haar problemen hield ze een wedstrijdje: hoe vertaal je – in de context- Schwein, als bedoeld wordt opdringerige vervelende kerel. En hoe vertaal je Head of a chicken -als scheldwoord-? Is dat -in de context- een kip zonder kop of een stomme kippenkop? En dan zonder dat de clou van de mop verloren gaat. Ga er maar aan staan. De uitslag wordt nog bekend gemaakt in de boekhandel.
Hilde Pach is wereldberoemd door haar vertalingen van onder meer Amos Oz uit het Ivriet (Hebreeuws). Wat een indrukwekkende productie. Dat geldt trouwens voor alle vertaalsters. Het vraaggesprek na de pauze was informatief en vrolijk. Jasper Henderson, gespreksleider, deed zijn best om een paar verdrietigheden bij het vertalen boven tafel te krijgen, maar daar kwam niet veel van terecht. Wat duidelijk werd is dat er stug en hard gewerkt wordt, discipline is voorwaarde, en dat het plezier absoluut de overhand heeft. Ik vind het heldinnen!
Marie Roelofsen
| < Vorige | Volgende > |
|---|
