Op een donderdag 17 december - de eerste échte winterse avond in Nederland - is het op straat donker en ijzig koud, maar in Buurtcentrum Transvaal is het behaaglijk warm, de bovenzaal is feestelijk verlicht en de ronde tafels zijn uitnodigend gedekt.
Op het programma staat een politiek debat, gevolgd door een kerstdiner, voor buurtbewoners en lokale politici. Het thema: verdraagzaamheid in de buurt. Hoe ervaren de bewoners dit en hoe kan de politiek verdraagzaamheid bevorderen en polarisatie tegengaan? Geen lichte kost. Het is dan ook een pittige uitdaging voor gespreksleider Arie van Tol, om de discussie in goede banen te leiden en de politici te verleiden tot concrete oplossingsuitspraken.
Opkomst
De opkomst is groot, bij aanvang van het debat zijn er dan ook erg weinig plaatsen onbezet. De aanwezige bewoners zijn een afspiegeling van de bevolkingssamenstelling in Amsterdam-Oost: veel Turkse, Marokkaanse, Surinaamse en Antilliaanse buurtgenoten en weinig autochtone Nederlanders. De verhouding bij aanwezige politici is echter omgekeerd. Op de vertegenwoordiger van GroenLinks, Mohamed Bachiry, na, zijn alle politici autochtone Nederlanders.
Zigzaggen
De vertegenwoordigers van de zes politieke partijen (D66, GroenLinks, Meerbelangen, PVDA, SP en VVD) debatteren telkens - vijftien minuten – één op één met een andere partijvertegenwoordiger over kwesties die met verdraagzaamheid te maken hebben. Arie introduceert de kwesties door prikkelende vragen aan de zaal voor te leggen en zigzaggend met de microfoon in zijn hand door de zaal te lopen. Hierdoor krijgt iedereen de gelegenheid om te participeren aan het debat.
Politiek of individu?
Bij de eerste kwestie wordt de vraag: "Hoe verdraagzaam is de ander en hoe verdraagzaam ben je zelf", aan de zaal voorgelegd.
Een bezoekster brengt een recent voorbeeld naar voren. Ze fietste door de Damstraat en belde omdat er een aantal jongeren op het fietspad liep. De jongeren reageerden fel, scholden haar uit en bedreigden haar zelfs.
PVDA vertegenwoordiger, Sander Alkema, vindt dat je zelf moet kunnen optreden als je iets overkomt.
Rob de Bruin van de VVD denkt dat het subsidiëren van aparte groepen de verdraagzaamheid niet ten goede komt. Tevens valt het volgens hem wel mee met de onverdraagzaamheid in deze wijk en gebeurt er nu niet meer dan twintig jaar geleden. In de verdere discussie over dit onderwerp wordt besproken in welke situaties de politiek een bemiddelende rol kan spelen en welke door het individu zelf moeten worden opgelost.
Vijandigheid
Stan Polman van Meerbelangen en Tiers Bakker van de SP buigen zich vervolgens over de integratie van nieuwe Nederlanders. De stelling: de nieuwe Nederlander moet integreren terwijl de oude Nederlander is geïndividualiseerd, wordt door hen onder de loep genomen. Zaken als taal, solidariteit en oplossingen voor hangjongeren in de buurt passeren de revue.
Het derde onderdeel gaat over vijandschap en de vraag: "Kan de mens zonder een vijand?", wordt voorgelegd.
Een buurtgenoot van Marokkaanse afkomst gaat staan en neemt het woord. Het huidige vijandige klimaat in Nederland baart hem zorgen: "Vijfenveertig jaar geleden werden we met de fanfare binnengehaald, nu is de PVV bijna de grootste partij in Nederland. Wat hebben we fout gedaan en wat kunnen we doen om de verdraagzaamheid te vergroten? ", legt hij de zaal vertwijfeld voor. Na deze emotionele uitlating, kun je even een speld horen vallen.
Het vervolgdebat wordt gevoerd door Jeroen van Spijk van D66 en Mohammed Bachiri van GroenLinks. Met het onderwerp vijandschap als uitgangspunt spreken zij onder andere uitvoerig over de invloed van de op handen zijnde welzijnsbezuinigingen en de fusie met Zeeburg.
Stemadvies
Als laatste worden de vertegenwoordigers om een stemadvies gevraagd voor de mensen die PVV willen gaan stemmen. Ieder verwoordt dit advies op zijn eigen manier, maar over één ding zijn ze het allen eens "een stem op de PVV is niet oké."
Na afloop van het debat verleggen de aanwezigen de aandacht naar het kerstdiner en de zeven tafelgenoten. De zorgen en frustraties over polarisatie en onverdraagzaamheid verdwijnen nu even helemaal naar de achtergrond.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
