Dominee Kees van de Berg, predikant in hart en nieren

E-mail Print PDF

Predikant zal dominee Kees van den Berg wel blijven zolang hij spreken en schrijven kan. Binnenkort komt zijn bundel ‘De Beste God’ uit, waarin hij een aantal toespraken en preken heeft gebundeld. Op zondag 27 december 2009 nam Kees van den Berg in De Bron aan de Middenweg afscheid van zijn gemeente en van zijn domineesambt. Hij is met pensioen.

In zijn visie op geloof en kerk is Van den Berg beslist geen doorsnee gelovige. "Men heeft mij wel eens ‘de buitenkerkelijke dominee binnen de kerk’ genoemd." Met lede ogen heeft hij de afgelopen twintig jaar moeten aanzien hoe de kerken leegliepen en het instituut kerk geen aansluiting wist te vinden bij de moderne tijd. "We hebben van alles geprobeerd maar helaas moet ik constateren dat het tij niet meer te keren is. In de Watergraafsmeer bijvoorbeeld telden de hervormde en de gereformeerde kerkgemeenten rond 1950 nog 15.000 leden. Daar zijn er anno 2010 nog ongeveer 500 van over. Eigenlijk is die ontwikkeling al ingezet met de Verlichting. De traditionele kerken hebben de inhoud van het geloof niet kunnen vertalen naar de alledaagse werkelijkheid van mensen. En dat terwijl er, ook bij jonge mensen van nu, grote behoefte is aan bezinning, verdieping en troost. Je ziet dat onder andere aan het groeiend aantal semi-religies en aan hypes als die van de klimaatreligie; CO2 als de hedendaagse duivel die moet worden uitgedreven om de mensheid te redden".

Na zijn studies theologie en kerkgeschiedenis werd Kees van den Berg docent aan de theologische faculteit van de Vrije Universiteit. Toch koos hij uiteindelijk voor het domineesambt: "Ik ben een verhalenverteller, een predikant. Ik ben dankbaar dat ik zo lang vanaf de kansel mensen aan het denken heb mogen zetten over zaken die er werkelijk toe doen in het leven. Daarnaast kun je als pastor echt iets betekenen in het leven van je gemeenteleden; bij geboorte, huwelijk, ziekte, vereenzaming en dood mag je aandacht en troost bieden. Het zijn die twee taken die mij al die jaren kracht en inspiratie hebben gegeven voor mijn werk als dominee."

In de twintig jaar als predikant heeft Kees het proces van ombouw tot de huidige PKN (Protestante Kerken in Nederland) van binnenuit mee gemaakt. Gezien zijn scepsis over het instituut kerk verwacht hij weinig van deze fusie/reorganisatie.

Volgens zijn waarneming is er in de Watergraafsmeer niet zoveel veranderd: "Het is en blijft een keurige middenstandswijk. Wel neemt de laatste jaren het aantal jonge gezinnen toe. Maar of dat feit invloed zal hebben op het voortbestaan van de kerk als instituut?"

Van den Berg begint nog maar net te wennen aan zijn vrije bestaan als predikant-in-ruste. Rusten zal hij niet zoveel, want daar zijn zijn interesses en hobby’s te breed voor. En hij en zijn vrouw hebben er voor gekozen om in hun fijne woning in onze wijk te blijven wonen.