Tassenontwerpster Doreen Westphall foto: Gijsbert Hanekroot
Het begon met een grap. Doreen Westphall kreeg een tas vol binnenbanden cadeau. Ze had net een label gelanceerd met vilten tassen. Ze begon wat te stoeien met het materiaal en na aardig wat experimenten was Tubus geboren, een lijn unieke tassen van ongewoon materiaal: rubber binnenbanden van fietsen en vilt.
Krejci is het label dat Doreen opgericht heeft. Via dat label verkoopt ze haar zelf ontworpen tassen en accessoires. Ze is in Duitsland geboren en studeerde kleding ontwerpen en theatervormgeving in Engeland.
Duurzaamheid is een erg belangrijke trend. Is het vanuit dat trendgevoel dat je de tassen maakt van gerecycled materiaal? Of heb je er een eigen persoonlijke filosofie bij?
Ik ben niet geïnteresseerd in trends, ik wil verantwoording nemen voor de dingen die ik in de markt zet. Omdat onze afval berg al zo groot is, ben ik begonnen afval nog een tweede leven te geven voordat ik er nog meer aan toevoeg.
Het klinkt zo mooi: hippe tassen van hergebruikt materiaal. Maar nu hoorde ik dat je veel problemen hebt om gerecyclede binnenbanden te krijgen. Hoe komt dat? En wat kun je eraan doen?
Het lukt ons niet aan de oude banden via een afval inzamelaar te komen. Het probleem is dat er iemand bijna full time banden zou kunnen inzamelen, maar dat is niet te betalen.Ik zoek nu partners om een inzamelsysteem op te zetten. Hierbij krijg ik advies van Syntens, een initiatief van het Ministerie van Economische Zaken. Zij brachten mij in contac t met Vincent van Dahlen, die een initiatief heeft gelanceerd: afval is hip en sexy. Wij hebben nu een plan om een inzamelsysteem op te zetten.
Als het niet meer zou lukken om gebruikte binnenbanden te verkrijgen, stap je dan over op ander materiaal?
We hebben fietsenmakers gevraagd hoeveel binnenbanden ze weggooien. De ondervraagden gaven aan per dag zeker drie oude binnenbanden weg te gooien. Sommige zeggen zelfs vijftien binnenbanden weg te gooien. Er zijn meer dan 3000 fietsenmakers in Nederland, dus worden er zo'n 10 000 banden per dag weggegooid. De meeste banden belanden in verbrandingsovens voor afval. Voor de productie van 2008 heb ik genoeg aan de banden die in één week weggegooid worden. Als het niet zou lukken de banden op een efficiënte manier bij elkaar te krijgen, zou dat slecht zijn voor de hele bemoeienis met de duurzaamheid in Nederland op dit moment.
Je eerste tassen werden van industrieel vilt gemaakt. Was dat ook gerecycled materiaal? En gebruik je dat nog steeds?
Die tassen maak ik niet meer, ze waren van 100% wol gemaakt. Mijn tassen van binnenband zijn vaak aan de binnenkant nog gevoerd met vilt.
Hoe heet je tas van gerecycled luchtbed? Is hij ook al in productie?
De hele lijn heet Lumatra, die tassen zijn in productie maar ik hou ze exclusief omdat de toevoer van luchtbedden beperkt is.
Zijn er nog meer materialen waarmee je experimenteert?
Jazeker, ik ben al bezig met ander materiaal omdat ik altijd nieuwsgierig ben. Ik heb een buitenstoel/plantenbak ontworpen uit recyceld plastic, die wil ik nu in productie brengen. Ik werk aan een lamp van oude computer circuit boards.
Duurzaamheid is een thema, de productiemethodes zijn een ander verhaal. Bij elk product probeer ik een verantwoord productiebedrijf te vinden. Ik produceer zo veel mogelijk in sociale werkplaatsen, of familiebedrijven of zoek partners in de industrie.
Op je website staan hele leuke tassen, maar maak je ook andere accessoires?
Ik ben bezig met woonaccessoires, heb een vogelhuis uit keramiek in de vorm van een melkpak, een tuinstoel/plantenbak en natuurlijk de lampen.
Doreen wil per stad één, maximaal twee verkooppunten. In Amsterdam worden de tassen bij de Frozen Fountain verkocht.
Lyanne Lamar
| < Vorige |
|---|
