Frans Ondunk, voorzitter van Huurdersvereniging Oost, bericht over de ontwikkelingen omtrent de hongerstakers.
In de Dapperbuurt hebben renovatiewerkzaamheden verschillende bedrijfjes in de problemen gebracht. Woningcorporatie de Key maakt het nu twee bedrijven aan de Mauritskade op een verschrikkelijke manier onmogelijk om voor hun bedrijfjes een werkbare oplossing te vinden. Hun bedrijfsruimten zijn tegen alle afspraken in op zo’n manier gerenoveerd dat er eigenlijk niet de ruimte meer is voor hun bedrijf. De twee ondernemers zijn deze week in hongerstaking gegaan omdat ze werkelijk geen andere uitweg meer zagen.
Juwelier, Marc van der Linden, werkt bij het repareren van klokken met amoniak en benzine. Hij kreeg een pand opgeleverd met afgesloten ruimtes en is bang dat deze lucht een ware vergiftiging zal zijn voor klanten. Ook de drempel van zijn voordeur is te hoog en dus wederom gevaarlijk.
Het restaurant van Varinder Singh werd zonder functionerende toiletten opgeleverd. Deze voldoen zelfs niet aan minimum vastgelegde hoogtes voor toiletten, wat het ophangen van een lamp onmogelijk maakt. De niet brandveilige houten trap die naar de toiletten leidt in een gesloten ruimte is zeer gevaarlijk bij brandgevaar en ontbreekt er een deel van de leuning.
Daarnaast is het voor alle ondernemers onmogelijk om te vluchten bij een dergelijk incident. Op aandringen van de ondernemers heeft woonstichting de Key bij juwelier van der Linden een vluchtroute gecreëerd naar hun zegge 'gemeenschappelijke tuin' maar zelfs deze loopt dood. En zo ontdekken de ondernemers fout na fout.
Als voorzitter van de Huurdersvereniging Oost is deze escalatie van de Key mij al langere tijd bekend. Waar gezocht zou moeten worden naar een passende oplossing laten een aantal mensen van de Key de conflicten het liefst hoog oplopen. De sociale basis van de woningcorporatie heeft plaatsgemaakt voor een keiharde zakelijke houding. De ondernemers uit de buurt voelen zich gedwongen tot deze enorme stap om een normaal menselijk overleg over hun situatie af te dwingen. Al langere tijd maakt de Huurdersvereniging Oost zich zorgen om het verdwijnen van het menselijke gezicht bij de voormalige woningbouwverenigingen. De Key is wat dat betreft een ster in de zakelijk grijns, die daarvoor in de plaats komt. Met hun commerciële poot de Principaal hebben ze zich in hun drang tot commerciële projectontwikkeling inmiddels danig verslikt. De directeur Jaap van Gelder heeft hierbij het veld moeten ruimen en moet zich binnenkort zelfs voor de rechter verantwoorden.
Dat de Key deze bedrijfscultuur daarmee nog lang niet achter zich heeft gelaten blijkt ook uit de mensen die de Key op de ondernemers in de Dapperbuurt afstuurt. Als je een kind ter wereld hoopt te brengen dan verwacht je niet in het ziekenhuis geholpen te worden door een patholoog-anatoom. De Key heeft voor de Dapperbuurt echter Jos Hoogelander ingehuurd die het ontleedmes met zakelijke precisie in het vlees van de huurder zet om voor de Key een zo hoog mogelijk winst te garanderen. Hoogelander pocht op de website van zijn bedrijf dat hij “zichzelf terugverdient en meer”. Zijn opdracht bij de Key wordt in zijn CV omschreven als “Doel: Het tijdig (laten) ontruimen van diverse winkel- en bedrijfsruimten door middel van overleg met de huurders dan wel het voeren van juridische procedures.”
Ik doe dan ook een dringend beroep op de nieuwe voorzitter van de raad van commissarissen van de Key, Frank de Grave om een einde te maken aan deze hufterige opstelling die een sociale instelling onwaardig is en een oplossing te bieden aan deze ondernemers.
Frans Ondunk
Voorzitter Huurdersvereniging Oost
Bekijk hier meer foto's
Marc van der Linden en Frans Ondunk
| < Vorige | Volgende > |
|---|
Reacties
STEUNBETUIGING
Wij steunen de heren Van der Linden en Singh in hun actie tegen Woonstichting De Key. We hebben gezien hoe deze “huurbaas” stelselmatig coöperatief overleg met hen geweigerd heeft. We hebben gezien dat overleg voortdurend vooruitgeschove n werd en voortdurend door juristen moet worden gevoerd.
We hebben gezien dat de druk voortdurend is opgevoerd en dat het gebruikelijke argument van de Key een ultimatum is waarbinnen aan door hen gestelde eisen moet worden voldaan.
We hebben gezien hoe De Key heeft huisgehouden in onze buurt. Jazeker, ze kregen een politieke opdracht om de buurt op te waarderen. Dat is ook gebeurd, maar de opknapbeurt heeft een hoog kosmetisch gehalte: als het er maar leuk uitziet, moet er zijn gedacht. Vraag het de bewoners van de gerenoveerde panden: optrekkend vocht, geen waterdruk, nu reeds bladderend schilderwerk, vergeten telefoonleiding en, voordeuren van bordkarton, instortende regenpijpinstal laties, binnentuinen die maar geen tuin willen worden, hooguit zandvlaktes blijven (als het bouwpuin al verwijderd is…)
We begrijpen dat Sing en Van der Linden het handelen van De Key meer dan zat zijn. We vinden het schandalig hoe De Key met deze kleine ondernemers is omgesprongen. We hebben het gezien, we hebben het meegemaakt.
We hebben zelf ook direct met De Key te maken. Wij zijn de bewoners en eigenaren van Mauritskade 113-huis, de buren dus. Ook wij hebben ondervonden dat overleg met de Key alleen op hun voorwaarden gebeurt. In het renovatieproces van Mauritskade 112, 111 en110 en de aangrenzende woningen en winkels in de Dapperstraat hebben zij zich nooit een goede buur getoond. Overleg moest voortdurend door ons worden gestart om op de hoogte gebracht te worden van voorgenomen bouwbeslissinge n. Met betrekking tot de ontstane scheuren en verzakkingen onderneemt De Key zelf geen actie en verschuilt zich voor haar verantwoordelij kheid en wijst naar de aannemer BK-Bouw.
Beter een goede buur dan een verre vriend luidt het gezegde. Maar wat te doen als je buurman niet deugt? Wat te doen als je buurman of huurbaas De Key is?
Wij zijn Emile Heussen en Geeske Hattuma Quoting
RSS lijst voor reacties op dit bericht.