Vaak is een portret alleen waardevol voor de mensen die de afgebeelde persoon kennen. Wanneer een algemeen bekende persoon is afgebeeld, b.v. een portret van een beroemde musicus, en wanneer de portretmaker beroemd is, heeft het portret algemenere waarde. Wie zou ooit de naam van Titus van Rijn hebben gekend, als zijn vader niet de wereldberoemde Rembrandt himself was geweest?
Portretten kunnen geschilderd, geboetseerd, gefotografeerd, getekend zijn. Maar ook een gedicht kan portretteren (lees bijgaand gedicht).
Het zelfportret dat mijn dierbare vriendin Aat Breur in 1930 op de academie in Den haag tekende, is mij zeer dierbaar. Ik leerde haar kennen toen ze al dik in de zeventig was. Nog altijd gaf zij portretles. En toen ze op het einde van haar leven geen potlood meer kon sturen zei ze : “Ik teken de mensen die ik zie in mijn hoofd”.
Rutger Kopland, Zelfportret, 1982
Zoek in de hoge ramen van dit huis,
zo moet het zijn, zoals nu.
Het is avond, daar beneden drijven
wat eenden op de vijver, daar begint
in het gras het pad zijn langzame
boog omhoog door het woud, rood
als oud bloed, en boven de heuvel
de hemel, grauw van sneeuw, nevel
en rook. Het kwaakt, schreeuwt,
geurt naar vochtig blad, en houtvuur,
het is koud in je gezicht, zo
moet het zijn nu, daar. En niemand
die daar loopt, om dit te horen
te voelen en te ruiken. Zullen we
de fluwelen gordijnen sluiten
of open laten.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
