Ach, meid. Je gaat nog zeker mee tot Kerstmis. Dat zei een goede kennis van mij. Maar zondag had ik hele slechte dag. Ik kon niet eens naar de kerk luisteren. Gelukkig hebben mijn kinderen mij geholpen. Nu gaat het wel weer. Het is toch te gek voor woorden dat ik er nog ben? Maar ik maak ook veel goeie dingen mee. Ik vind dit interview wel leuk, hoor. Ik zag je aankomen. Ik heb alvast water opgezet voor de thee. Je wilt toch wel een kopje? Moet je nu alles opschrijven?
Ja, ik ga alles opschrijven. Wil je even vertellen hoe oud je bent?
Ik ben 87 jaar en ik woon in de Watergraafsmeer. Ik heb 6 kinderen, 14 kleinkinderen en 6 achterkleinkinderen.
Wij kennen elkaar van de Nieuw Levensstijl groep. Weet jij nog hoe dat was?
Dat was een gespreksgroep over hoe je moest leven. Zuinig zijn met energie en plastic zakjes weigeren, dat soort dingen. Zelfs over ‘tijd’ spraken wij; hoe je met tijd zuinig kunt zijn. Die groep was hier bij mij thuis. Wij hebben met elkaar ook veel geld gespaard voor goede doelen. Dertigduizend gulden, ik heb het kasboekje bewaard. Wil je het zien? De pastor vond het trouwens maar niets wat wij deden. Uit die tijd heb ik nog een hele doos veters staan.
Veters?
Ja, veters. Wij hadden toen een tweedehands schoenenactie. Mijn vriendin Riet was daar mee begonnen. Weet je dat niet meer? Die veters kregen wij van winkeliers. Laatst had ik zelf veters nodig en die heb ik uit die doos gehaald. Ze gingen onder mijn handen stuk, zo oud zijn ze al weer.
Over de mondiale voetafdruk spraken wij niet.
De mondiale voetafdruk kenden wij toen nog niet. Weet je wat ik dacht? Ik dacht, je hebt elkaar erbij nodig om die voetstappen te zetten. Zeker als je ouder wordt. Ik kom alleen nog niet eens over de drempel van de douche!
Zullen wij jou eens meten? Hoe is het met eten?
Elke week een sukadelapje van 2 ons en een ons bacon. Op vrijdag een eitje, want dan is het vlees op. En op zaterdag soep. Die soep brengt Riet, een goede vriendin van mij. Het vlees wordt elke drie weken nog door slager Fontein thuisbezorgd, vacuüm verpakt. Ik kook nog helemaal zelf. Meestal verse spullen. En ik doe ook altijd na het eten de afwas.
En kleding?
Niks meer. Ik heb alles wel. Kijk, deze trui heb ik nog zelf gebreid. Drink die thee nou op. Hij wordt helemaal koud.
Nu een gewetensvraag: hoe vaak ga je met het vliegtuig op vakantie?
Die is leuk! Ik heb nog nooit in een vliegtuig gezeten. Nog nooit! Als een van mijn kinderen in het buitenland gewoond had, was het misschien wel gebeurd, maar dat is niet zo. Zeg, kan dat licht niet uit?
Liever niet. Dan zie ik niet wat ik schrijf. En verder?
Wij hadden niet zoveel centen. Wij moesten altijd al zuinig zijn. Nu koop ik niets meer. Ik kom de deur niet meer uit. Ik zou de brievenbus niet eens halen.
Je leest wel veel. Hoe zit het met papiergebruik? Heb je een nee-nee sticker?
Nee, zeg. Ben je gek! Dat wil ik niet. Dat vind ik zo lelijk staan. Niemand heeft dat bij ons in het portiek.
Heb je een weekblad of een krant? De Bazuin of zo?
De Bazuin bestaat niet meer. Dat is nu de Volzin en die lees ik. Als krant lees ik de Trouw. In het begin was die wel een beetje erg protestants, maar nu gaat het wel. En ik heb de Studio, maar daar ben ik het ook niet altijd mee eens. Met wat daar in staat.
Wat weet je van je energieverbruik?
Dat weet je niet meer uit je hoofd als je zo oud bent als ik. Moet ik even mijn boekje halen. Kijk, dat is mijn AOW, mijn giften….Hier, Nuon. Per maand € 176,37.
Als ik alles optel kom je uit op 42 punten. Dat is 3,0 hectare. Best wel aan de zuinige kant.
Dat klopt wel. Ik ben overal zuinig mee.
Als je nog een wens voor de wereld mocht doen, wat zou die zijn?
Als je naar de wereld kijkt, is dat vreselijk. Ik krijg mijn AOW op een Amro-rekening. Zou dat wel goed gaan met die bankcrisis? Nou ja, wat ik tegen mijn kleinkinderen zou willen zeggen is dat je hoopvol moet blijven kijken naar de wereld, want het komt wel goed. Echt. Uiteindelijk.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
