Ik ben 56 jaar, getrouwd en ik heb twee volwassen dochters. Ik ben mijn hele leven werkzaam geweest in de professionele obligatie- en kapitaalmarkthandel, tot ik een paar jaar geleden door een bedrijfsreorganisatie werkloos werd.
Ik ben als vrijwilliger aan het werk gegaan in de mediatheek van het Pieter Nieuwlandcollege, ik reed thuismaaltijden en kerkritten voor Verzorgingshuis "de Open Hof" en ik ben voor Dwars door de Buurt gaan schrijven.
Sinds ruim een jaar ben ik gelukkig weer aan de slag bij een partikuliere vermogensbank, een dochter van de Rabo.
Ik heb mijn vrijwilligerswerk een tandje moeten terugschroeven, maar het bevalt mij te goed om er helemaal mee te stoppen!
Ik schrijf de laatste tijd, omdat ik overdag weinig tijd heb, voornamelijk de kortere artikelen, waarvoor ik de resaerch of de gesprekjes in de avonduren of in het weekend kan doen.
Liefhebberijen heb ik genoeg: allereerst literatuur en boeken in de breedste zin van het woord.
Daarnaast wandel ik graag (Ik heb met mijn zwager in vijf jaar tijd het Pieterpad gelopen; dit jaar beginnen we aan het Trekvogelpad) en fiets ik bijna dagelijks. Ook planten en kruiden hebben mijn grote belangstelling. Maar mijn echte hobby is het schrijven van light verse.
Deadline
De deadline zit me lelijk op de hielen,
Er is nog zoveel werk, zo weinig tijd.
Ik ging van start, heb eig'lijk al weer spijt,
Al zag ik regels, die me wel bevielen.
De tekst is veel, de keuze is heel groot.
Dat wordt dus schaven, schiften en veel stuffen.
Dit is een fase, dat ik niet mag suffen,
En ik schrijf door, maar met een hart vol lood!
Ik schrijf voor m'n plezier, niet voor m'n brood.
Aan't werk dus snel, en nu niet langer talmen.
Woorden kunnen klinken, kunnen galmen.
Eén scheepje wordt allengs een hele vloot.
Voor slim publiek, voor sukkels en debielen
Schrijf ik mijn tekst. Er is voor elk wat wils.
't Is klaar: Nu gauw een saffie en een pils.
Wat werkt dat goed, die deadline op je hielen!
De deadline zit me lelijk op de hielen.
De tekst is veel, de keuze is heel groot.
Ik schrijf voor m'n plezier, niet voor m'n brood,
Voor slim publiek, voor sukkels en debielen.
Bergamot
O, die Graaf Grijs! Die heeft het wel geweten:
Hij was een culinair genie, hij hield van lekker eten.
Hij nam een goede zwarte thee, deed bergamot daarin.
Dit drankje fleurt eenieder op, bevordert goede zin.
Die thee is dus volstrekt terecht thans Earl Grey geheten.
De bergamot als medicijn bevordert steeds het zweten.
Gevolgen ener schranspartij zijn er snel door vergeten.
Haar bloempjes stop je voor de kleur bij een salade in.
Dank zij, Graaf Grijs.
De Indianen in de States geloofden er al in:
Voeg bergamot aan ’t eten toe, maar liever niet door gin.
d’Uitnemendheid van deze plant zij hiermee uitgemeten,
Maar laat het horen, onvervaard, wanneer u meer wilt weten.
Het einde van dit lied behoeft ’n bondig korte zin:
Dank u, Graaf Grijs!
| < Vorige | Volgende > |
|---|
