‘Alle punten kunnen eigenlijk wel gehamerd worden’, klonk het uit de PvdA-hoek. Het is maandagavond 1 februari en de voorlaatste raadsvergadering van stadsdeel Oost-Watergraafsmeer.
De weerzin tegen vergaderen, terwijl bij het bedrijven van politiek dat toch een hoofdbezigheid is is één ding. Een ander, veel ernstiger, is het botweg negeren van inspraakreacties.
Bij het agendapunt ‘beantwoording raadsadres De Key’ benadrukte een inspreker de discutabele rol van het ambtelijke bouwtoezicht. Voor de raadsleden geen reden iets te zeggen bij het punt. In de rondvraag deed Groen Links een poging dit onfatsoen te herstellen. Helaas kreeg de gestelde vraag aan de wethouder het bekende nietszeggende antwoord.
De ‘Nota Toekomst met Geschiedenis’ werd door een inspreker van relevant commentaar voorzien. Hij stelde dat er geen juridisch kader is om ook maar de minste consequentie te verbinden aan de in de nota gegeven status van panden. De heikele kwestie kreeg van geen enkele partij serieuze aandacht. Een eventueel sloopvergunningstelsel in het bestemmingsplan Middenmeer was het onderwerp van een onnavolgbare discussie. En iedereen was verder laaiend enthousiast over dit dure vrijblijvende boekwerkje.
De vraag rijst of bewoners bij het vervolg er op in de 0-fase mogen meedoen, mogen participeren. Dat ze mogen zeggen dat ze toch liever een bibliotheek open houden dan een volgende mooie overbodige nota tegemoet te mogen zien. Hebben politici in de vorige 0-fase eigenlijk zelf wel meegedaan? Weten zij wel waar en wanneer zij beslist hebben misschien wel bijna een half miljoen te hebben uitgetrokken voor de ‘Nota Toekomst met Geschiedenis’?
De participatienota bracht de PvdA tot de associatie met koude handen. Na de zin waarmee dit stukje begon – ‘alle punten kunnen eigenlijk wel gehamerd worden’ – was elke opmerking, ook over de participatienota, bij voorbaat gratuit. De wethouder had een keer gelijk: ‘Het draait uiteindelijk allemaal om de politieke wil?’
Arie van Tol
| < Vorige | Volgende > |
|---|
