Met voorspelbare onverschilligheid ondergaat Amsterdam de zoveelste tweedeling. Het aantal stadsdelen gaat van 14 naar 7. Als de gemeenteraad het besluit van B&W tenminste bekrachtigt. Het is zeer onwaarschijnlijk dat dat niet zal gebeuren.
De erkenning dat het 35 miljoen euro gaat kosten en dat het dus in de verste verte niet gaat om een bezuinigingsmaatregel zou extra te denken moeten geven. Wat wordt nu eigenlijk beoogd met deze gemeentelijke reorganisatie? Meer daadkracht, meer eenduidigheid, meer afstemming, meer kwaliteit, heet het. Maar moeilijk te ontkennen valt dat de kritische burger op grotere afstand van de politiek dreigt te worden gezet. En vooral zal de jarenlange nasleep van de halvering een ideale legitimering van het disfunctioneren van gemeente en de nieuwe stadsdelen gaan worden.Van verschillende kanten komt de verzekering dat de vermindering van het aantal stadsdelen gepaard zal gaan met nieuwe initiatieven op wijkniveau. Niet duidelijk is wie dat moet gaan doen. Opbouwwerk en buurtbeheer zijn inmiddels in grote delen van de stad verdwenen of tamelijk tandeloos geworden. Onvrede en kritiek krijgen een steeds individueler karakter. Of de geformeerde groepen blijven klein en tijdelijk.
Misschien kan de lokale politiek na de verantwoordelijkheid voor de woningbouw en de leefbaarheid nu ook de verantwoordelijkheid voor de inrichting van de openbare ruimte en voor alle resterende vormen van participatie aan de corporaties gunnen. Maar zullen we het verschijnsel 'vertegenwoordigers van de burgers', ofwel raadsleden, dan maar meteen helemaal afschaffen!?!
| < Vorige | Volgende > |
|---|
