Dwarsweb - Nieuws voor Amsterdam Oost

Er stond een kleine menigte op de halte Linneausstraat toen tram 9 glijdend tot stilstand kwam. Zitten was er niet bij. De horden werden die zondag losgelaten op de Amsterdamse binnenstad: Sinterklaasinkopen doen. De verwarming stond op volle toeren te loeien, zoals ieder jaar in de herfst, als het net winterjassenweer geworden is en het buiten niet echt koud is. Klik hier voor meer foto's

Toen ik door de hitte in de tram bijna in waterdamp was overgegaan, glipte ik op halte Waterlooplein naar buiten: de mensenmassa die de tram in wilde was te overweldigend.

Mijn ontsnappingsroute werd afgesneden door een man:”U mag hier niet de tram in.” hoorde ik mijn Amsterdamse grote mond uitkramen, nog voordat ik nagedacht had.

“O ja?,” baste de ov-vreemde provinciaal. Een andere man legde het nog even uit:”U moet achter bij de conducteur instappen.”

Te voet begaf ik me naar het Rembrandtplein, waar ik enkele persfotografen en andere journaille-achtigen groepsgewijs zag staan. Hier moest ik zijn vandaag. “U komt er gezellig bij staan,” vroeg een persfotograaf. Een voorstelronde volgde. Eén man sprong er qua uiterlijk uit: dit was beslist de kerstman-in-wording, deze baard zou ongetwijfeld rond 24 december tot volle wasdom zijn gekomen. “De uitgever,” stelde hij zich voor. “Dwars door de Buurt.” De uitgever:”Tja, het wachten is op het feestvarken.”

Precies om vijf voor twee arriveerde Gerri Eickhof, auteur van “Met de tram door Amsterdam. 16 tramroutes over 213 kilometer.” Ik had het werk al gelezen. Eigenlijk in enkele ademstoten, het las als een trein. Het boek heeft een glossy cover en het binnenwerk is gemaakt van dat lekkere ouderwetse, iets vergeelde papier dat gemakkelijk omslaat, bedrukt met schreefletters. Elk hoofdstuk beschrijft een tramlijn: de passagiers, de voorvallen, de omgeving, markante gebouwen langs de route, anekdotes uit het leven van de schrijver. De ritmiek van het geschrevene is als de tram: soms staccato, soms glijdend langs rotondes, dan weer aantrekkend voor een sprintje en ineens plotseling op de rem.

Gerri mag de tram besturen. De persfotografen buitelen over elkaar heen om dat te mogen vastleggen. Een enkeling heeft zich zelfs vastgeklonken in de handlussen die in de tram zijn bevestigd om staande passagiers een gevoel van veiligheid te geven.

Circus Gerri Eickhoff rijdt langzaam en bedachtzaam door de stad. Met al die trapezewerkers en hun dure spullen gaat de trambestuurder voorzichtig om. Voor het gebouw van de Stadsboekwinkel remt de circusdirecteur langzaam af. Van de GVB-instructrice krijgt hij zijn trambrevet overhandigd. Het geluk straalt van hem af als hij met in zijn kielzog een tiental persmuskieten en nog wat uitgeverijmensen het gebouw betreedt.

Op naar de signeersessie. De officiële toespraak wordt onderbroken als een kleine Eickhof 

bescheiden zijn vinger opsteekt:”Pap, pap, ze hebben je naam verkeerd geschreven. Twee fouten!” Iemand met een tomatenhoofd snelt naar achter om het bordje van de signeertafel te gaan veranderen.

Gerri heeft speciaal voor Dwarsweb een anekdote in een van zijn boeken geschreven:

“Het was rond deze tijd heel lang geleden. We gingen naar tante Rie, maar met een omweg. Ineens stapte Sinterklaas in. Iedereen bleef rustig. De Sint stapte gelijk met ons uit. Op dezelfde halte stapte een andere Sint in. Gelukkig geloofde ik toen net zes weken niet meer. En nu weet ik het helemaal zeker!”

Namens alle Amsterdammers dank ik Circus Eckhof hartelijk voor hun optreden, dat helaas door het publiek gemist is. Wie nog stilletjes met een boekje in een hoekje wil nagenieten, beveel ik van harte aan:

Met de tram door Amsterdam

Gerri Eickhof

Uitgeverij Conserve

ISBN 978 90 5429 2821